89 ماهیگیر فیلیپینی در منطقه ییلان تایوان، اولین اتحادیه کارگری مهاجران را در جزیره ایجاد کردند. این اتفاق سه سال پس از تصویب قانون اصلاحی اتحادیههای کارگری رخ داد که به کارگران مهاجر، حق ایجاد اتحادیههای کارگری خودشان را میدهد.
اتحادیه ماهیگیران که در تاریخ 25 ماه می سال 2013 ایجاد شد تنها بخش کوچکی از ماهیگیران مهاجر که به صورت قانونی در تایوان به کار گرفته شدهاند را در بر میگیرد که شامل بیش از 6000 نفر هستند. در میان آنها اندونزیاییها جمعیت غالب و بعد از آنها ویتنامیها و فیلیپینیها هستند. اکثر این افراد اتحادیهای نداشته و توسط کارفرماها استثمار میشوند.
جلسه اتحادیه. Photo taken by Haochung (顥中) from coolloud.org. CC: NC.
رسانه مستقل تایوان، Pots.com از برخوردهای غیرعادلانه با این ماهیگیران مهاجر گزارش میدهد:
Jose Toquero說，契約上寫8小時，但若漁船故障需等到隔天，往往從晚上11點開始連續工作14個小時，而遠洋一次出海就需三、四天的作業，也很難明確劃分工作與休息。「我們沒有真正的休假，雖然滿月時不會出海，一個月本來規定有五天休假，但如果還需要補網子、做其他的工作，常常整個月都沒有休假，而且能不能休假也要看雇主，有的雇主完全不讓你休息。」
خوزه توکوئرو میگوید با اینکه طبق قرارداد، ساعات کاری باید هشت ساعت باشد اما اگر قایق ماهیگیری دچار مشکل شود آنها باید تا روز بعد منتظر قایق بمانند. آنها معمولاً از ساعت 11 شب به مدت 14 ساعت کار میکنند. به علاوه یک سفر با کشتی برای ماهیگیری در دریا سه تا چهار ساعت طول میکشد. در این شرایط مشخص کردن ساعات کاری و باقیمانده آن سخت است. خوزه میگوید: “ما تعطیلات واقعی نداریم. بر طبق قرارداد، ما نباید هنگامی که ماه کامل است ماهیگیری کنیم و باید پنج روز در ماه تعطیل باشیم. اما مجبوریم کارهای دیگری مثل تعمیر تورهای ماهیگیری را در این روزها انجام دهیم و عملاً تعطیلات واقعی نداریم. داشتن یا نداشتن تعطیلات به کارفرما بستگی دارد. بعضی کارفرماها اجازه هیچگونه استراحتی نمیدهند.
رولاندو (ماهینای) میگوید که در 18 ماه اول کارش فقط 8000 دلار جدید تایوان (معادل 266 دلار آمریکا) در ماه حقوق گرفته و این به علت کم شدن کمیسیونی معادل 10 هزار دلار جدید تایوان (333 دلار آمریکا) به صورت ماهانه از حقوقش است. هنگام صحبت با او متوجه قرمز بودن چشمهایش شدم. میگفت که کارفرما از او خواسته همه جور کاری غیر از ماهیگیری را انجام دهد. چشمهایش هنگامی که بدون محافظ جوشکاری کرده بود آسیب دیده بودند.
قایق ماهیگیری. Photo taken by Haochung (顥中), from Coolloud.org CC: NC.
coolloud.org رسانه مستقل تایوانی چشمانداز این اتحادیه جدید کارگران مهاجر را شرح میدهد:
خوزه توکوئرو، رئیس هیات مدیره، میگوید که ماهیگیران مهاجر تمایل دارند از طریق اتحادیه با کارفرمایان خود برای حل مشکلات ساعات طولانی کار و تعویق پرداخت حقوقها صحبت کنند. در قراردادی که پیش از آمدنشان به تایوان توسط کارفرماها امضا شده بود گفته شده که تعداد ساعات کاری روزانه باید هشت ساعت باشد. اما هنگام بروز هرگونه مشکل برای قایق ماهیگیری، ترک وظیفه و محل کار برای آنان دشوار است.
چون اغلب اعضای این اتحادیه از سازمان ایلونگو سیفاررز هستند بیشترشان ملیت فیلیپینی دارند. هرچند خوزه تأکید دارد که آنها میخواهند اتحادیه را گسترش دهند. در آینده، میخواهند ماهیگیران اندونزیایی و فیلیپینی را نیز پذیرش کنند… چند انجمن کارگران مهاجر از کائوکسیونگ و پینگتونگ که در صنعت ماهیگیری معروفند نیز به جلسه آنها آمدند تا چگونگی تشکیل یک اتحادیه برای کارگران مهاجر را بیاموزند.
ماهیگیران. Photo taken by Haochung (顥中), Coolloud.org. CC: NC
Coolloud همچنین با لیلی هوآن کارمند ها-اوران-فاندیشن که به کارگران برای تشکیل اتحادیه کمک میکند در مورد مشکلات سازماندهی ماهیگیران مهاجر در تایوان مصاحبه کرده است:
هرچند قانون تشکیل اتحادیههای کارگری برای کارگران مهاجر دو سال پیش به تصویب رسیده است اما زمینههای کافی برای تحقق آن وجود ندارد. مثلاً زبان یک مشکل بزرگ است. اغلب کارگران مهاجر زبان چینی نمیفهمند. بنابراین در فهم جزئیات قانون دچار مشکل هستند. به علاوه شغل آنها بر روی قایق به علت اتفاقات مختلفی که ممکن است برای قایقهای ماهیگیری رخ دهد دارای ساعات کاری منظمی نیست. سازماندهی جلسهای برای جمع کردن همه ماهیگیرانی که در قایقهای مختلف مشغول به کارند بسیار دشوار است.
